Samolot linii Ryanair z Poznania wylądował w Dublinie o czasie. Potem kilkugodzinne czekanie na lotnisku na samolot do Cork. W końcu byłem już na miejscu. Taksówka do zarezerwowanego na miesiąc B&B w Bishopstown. Strasznie głodny poszedłem do Bishopstown Bar żeby coś zjeść. Po przestudiowaniu menu, nieco poddenerwowany czy mnie zrozumieją (w końcu inny akcent) byłem gotów do złożenia zamówienia. Pani obsługująca zapytała mnie po polsku co zjem. Jestem w domu - pomyślałem.

Dziś (4-ty stycznia) mija dokładnie 5 lat, jak moje stopy stanęły na irlandzkiej ziemi. Pierwszy raz w życiu zawitałem do Irlandii. Po kilkuletnich wojażach w różnych krajach przybyłem do krainy, która “podobno jest taka zielona, jak włosy syreny o świcie”. Jak mnie przywitała? Bardzo ciepło, jeśli chodzi o ludzi, standardowo, jeśli chodzi o pogodę.

Pierwszego dnia do pracy poszedłem pieszo. Przemoknięty do suchej nitki stanąłem w moim nowym miejscu pracy. Welcome to Ireland - usłyszałem. Tak zaczęła się moja przygoda w Irlandii.

Dziwnie patrzy się na to wszystko z perspektywy pięciu lat. Z jednej strony to szmat czasu, z drugiej – tylko mgnienie oka. W ciągu tych pięciu lat decyzja, czy zostajemy, wyjeżdżamy, odkładana była “na później”. W końcu padło – zostajemy. Decydujemy się ułożyć nasze życie tu, na obczyźnie. Żyjąc na obczyźnie dłużej warto zastanowić się, którego kraju tak faktycznie jesteśmy częścią. Na codzień żyjemy w Irlandii, tutaj pracujemy, tu uczą się nasze dzieci.

Oczywiście, ze względu na przynależność kulturową, etniczną, językową zawsze pozostaniemy Polakami. Jednak decydując się na pozostanie na Zielonej Wyspie na stałe warto zastanowić się, czy nie przyłączyć się do narodu irlandzkiego poprzez naturalizację.

Naturalizacja jest procesem umożliwiającym przyłączenie się do danego narodu będąc obywatelem innego Państwa. Prawo irlandzkie pozwala na posiadanie więcej niż jednego obywatelstwa, oznacza to, że nie trzeba się zrzekać własnego.

Aby uzyskać obywatelstwo irlandzkie w drodze naturalizacji trzeba spełnić kilka wymagań. Są nimi:

• bycie pełnoletnim lub urodzonym w Irlandii po 1szym stycznia 2005 roku oraz:
• nie można być karanym
• należy przebywać co najmniej rok poprzedzający aplikowanie o obywatelstwo na terenie Irlandii oraz co najmniej 4 lata w ciągu ostatnich 8 lat (w praktyce jest to 5 lat w ciągu ostatnich 9-ciu)
• zamiar pozostania na stałe w Irlandii
• złożenie deklaracji wierności narodowi i lojalności wobec Państwa.

Wymagane jest również udowodnienie, że jest się w stanie utrzymać w Irlandii. Wymaganie to zazwyczaj jest spełnione jeśli jest się w stanie udowodnić nie korzystanie z pomocy socjalnej przez ostatnie 3 lata.

Aplikacja rozpatrywana jest przez Ministerstwo Sprawiedliwości i Równości. Średni czas oczekiwania na rozpatrzenie aplikacji w tej chwili (wg. www.citizensinformation.ie) to około 23 miesiące. Nowy Minister Sprawiedliwości na jednej ze swoich konferencji prasowych gwarantował, że czas ten skrócony zostanie do maksymalnie 6 miesięcy. Póki co nadal są 23 miesiące.

Czy taka aplikacja kosztuje?

Oczywiście. Każde aplikowanie o obywatelstwo irlandzkie wiąże się z kosztem w wysokości 175EUR od aplikacji. Następnie 950EUR dla dorosłego człowieka. Jak widać nie jest to mały koszt. Poza tym nie gwarantujący nam przyznania tego obywatelstwa – nie jest to towar w sklepie, który można kupić.

Dlaczego warto zastanowić się nad naturalizacją?

Żyjemy w tym kraju, ale przez to, że nie jesteśmy irlandczykami “na papierze” nie mamy wpływu na to kto krajem rządzi. Nie możemy brać udziału w wyborach parlamentarnych. Nie możemy decydować o tym, jakie podatki będziemy płacić itd.

Taka rzecz, jak przyjęcie obywatelstwa innego kraju powinna być przemyślanym krokiem i jest indywidualną sprawą każdego z nas. Warto jednak wiedzieć, że taka możliwość istnieje.

Więcej informacji na temat naturalizacji: CitizenInformation.ie